|
|
|
Pseudosociaal, een dag na de z.g.n. gedragscode bijeenkomst. Grote paniek bij de Partij van de Arbeid! De Europese verkiezingen verliepen desastreus voor de socialisten, die daarop rollebollend over elkaar tuimelden. Wouter Bos voorop, die, en passant, Europees lijsttrekker Berman nog even een haal over zijn gezicht gaf door te kakelen dat hij het niet in Berman zag zitten omdat hij te warrig was, niet sterk genoeg, kortom de penningmeester van de bijna failliete bv Nederland had niet eens het hokje voor zijn eigen lijsttrekker rood gemaakt. Karaktermoord heet dat geloof ik. Vervolgens werd, naar goed socialistisch gebruik, een commissie in het leven geroepen die onderzocht waar het eigenlijk allemaal fout zou zijn gegaan en de uitkomst luidde dat de prominenten van de pvda moeten leren de taal van het klootjesvolk te spreken. Volgens mij ligt de oorzaak ergens anders. Het socialisme stak de kop op in een tijd dat er nog armoede heerste. Dat vrouwen die hun man verloren maar moesten zien hoe ze hun opgroeiende kinderen grootbrachten. In die tijd stonden socialistische iconen op, die het ‘eerlijk zullen we alles delen’ hoog in het vaandel voerden en die het opnamen voor mensen die van de honger geen ontlasting hadden. Het was goed werk van de Troelstra’s, Schapers, Viegens en Dreesen. Zij vormden de reddingsboei voor de velen die in het moeras van de armoede dreigden te verzuipen. De socialistische voormannen en -vrouwen van de 21ste eeuw hebben niets meer gemeen met hun illustere voorgangers. Elitaire zakkenvullers zijn het, die het een zorg zal zijn hoe het de man en de vrouw op de rand van het bestaansminimum vergaat. Links lullen en rechts vullen, dat kunnen ze als de besten. Jaren geleden oordeelde Fons Jansen in één van zijn schitterende cabaretvoorstellingen al dat je, om jezelf socialist te mogen noemen, minstens een ton per jaar moest verdienen. Voorbeelden? Mevrouw Herfkens die zevenduizend euro per maand in haar uitpuilende zakken steekt om een appartement te huren. Wouter Bos die een verloren zonnebril van honderd-dertien euro declareert. Een zonnebril van € 113 op de neus van een socialistisch voorman, snapt u hem nog ? De huidige generatie zichzelf socialist noemende politici Femke Stolker, DickRenssen, Ernst Damen om maar enkele namen te noemen zal nooit de taal van het volk leren spreken, omdat de ivoren toren die ze hebben gebouwd hen hoog, heel hoog, veel te hoog boven het klootjesvolk heeft verheven. Doorgaan zo jongens, dan zijn we over een paar verkiezingen van het verschijnsel pseudosocialisme verlost. Martin Stoelinga |
|
Heeft u vragen of opmerkingen over de website neem dan contact op met de webmaster van deze website. |