Welkom op de website van Martin Stoelinga

Kleermakers

Ik krijg zo langzaamaan spuitluiers van de club van Jan Peterje. Nu weet ik wel, het valt niet mee om een land te besturen waar het percentage randdebielen hand over hand toeneemt. Ik begrijp ook dat er geld moet komen om dat volk op drift binnen de touwen te houden. Je moet toch zo af en toe een handje criminele drugsverslaafden in staat stellen de roots te zoeken in Suriname, een dozijn belangrijke Marokkaans mannen naar Auschwitz sturen om te leren begrijpen waarom wij elke vierde mei onze doden en gevallenen bij vredesmissies herdenken, een bekeurinkje van hardwerkende ambtenaren betalen. Ik snap ook nog dat daarvoor belastingen moeten worden geheven. Ik heb niets tegen belasting betalen en ik betaal zelfs liever heel veel dan een klein beetje. Als je immers veel mag betalen, dan verdien je ook genoeg.

Ik krijg echter steeds meer het idee dat ik van elke euro die ik bij elkaar sappel, nog een dubbeltje per euro zelf mag houden. Ik heb, op een regenachtige namiddag, geprobeerd alle bestaande belastingen eens op een rij te zetten. Daar komen ze dan: inkomstenbelasting, loonbelasting, vennootschapsbelasting, dividendbelasting, kansspelbelasting, successierechten, schenkingsrechten, rechten van overgang, omzetbelasting, zeg maar BTW, rechten bij invoer, rechten bij uitvoer, alcoholaccijns, wijnaccijns, bieraccijns, wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere producten, suikeraccijns, tabaksaccijns,  accijns van minerale oliën, belasting op personenauto’s en motorrijwielen, BPM, wegenbelasting, overdrachtsbelasting, assurantiebelasting, grondwaterbelasting, onroerend zaakbelasting, belasting op leidingwater, afvalstoffenbelasting en brandstoffenbelasting. En dan is er ook nog het betere pikwerk, te weten het kwartje van Kok en de verpakkingsbelasting. De meeste van die belastingen mogen we meteen met Jan Peter afrekenen en aan een aantal daarvan betalen we mee zonder het te weten.

Ongetwijfeld is het clubje van Jan Peter zo creatief om nog een paar nieuwe belastingen te bedenken. De flatulentiebelasting, om maar een voorbeeld te noemen. Een belasting die geheven gaat worden op elke wind die je laat waaien. Er zal binnen niet al te lange tijd wel een bewindspersoon komen die ontdekt dat een ordinaire scheet zorgt voor belasting van het milieu. Wedden dat we een metertje onder aan de rug gemonteerd krijgen dat de mate van vervuiling meet. Vervolgens bedenkt staatssecretaris de Jager een ingewikkeld computerprogramma dat de mate van vervuiling omzet in een belastingaanslag, die wij dan vervolgens weer in een blauwe enveloppe in de bus krijgen. Ik voel me inmiddels goed genomen door de roergangers van de Staat der Nederlanden. Het zijn kleermakers, die de oude zegwijze van het snijdersgilde, ‘dubbel genaaid houdt beter’, wat mij betreft dagelijks in praktijk brengen.

Martin Stoelinga

Terug